Bu çalışmada insanın doğasıyla aile kurumu arasındaki antropolojik, sosyolojik ve biyo-psikolojik bağ dikkate alınarak onun sosyal bir varlık olarak organizasyon inşa etme süreci, aile kurumu üzerinden değerlendirilmektedir. İnsan doğada var olduğu andan itibaren olumlu ve olumsuz yönleriyle aile her coğrafyada, her toplumda kendine özgü bir form olarak var olmuştur. Ailenin 21. yüzyılda yeniden inşası hem yapısal hem de işlevsel olarak ciddi sorunlarla karşı karşıyadır. Değişen üretim ilişkilerine dayalı olarak ailenin işlevi ve örgütsel yapısındaki değişme kaçınılmaz olarak yeni bir anlam kazanmaktadır. Son iki yüzyılda bilim ve teknolojik gelişme, yapay zekâ, dijital devrim, hızla değişen ekonomik model, aşırı bireyselleşmiş yaşam tarzı aile kurumuna duyulan ihtiyacı tartışmaya açmaktadır. Ailenin pek çok işlevinin karşılandığı, türün yeniden üretiminde teknoloji yoluyla kadın ve erkeğe ihtiyaç duyulmayacağı yönündeki öngörüler, aile kurumunun hem yapısal hem de işlevsel olarak varlığını tehdit etmektedir. Bu yazıda, yakın gelecekte aile kurumuna ihtiyaç olup/olmayacağı tartışmalarına yapısalcı ve işlevselci bakış açısıyla odaklanılmaktadır.
In this study, considering the anthropological, sociological and bio-psychological connections between the nature of human being and the family institution, the process of building an organization as a social entity is evaluated with regard to the family institution. Ever since the human being has taken its place in nature, the family has existed as a unique form in every place and every society, with its positive and negativ e aspects. Reconstruction of the family in the 21st century faces serious challenges, both structurally and functionally. Depending on the changing production relations, the change in the function and organizational structure of the family has inevitably assumed a new meaning. In the last two centuries, science and technological development, artificial intelligence, digital revolution, rapidly changing economic model, overly individualized lifestyles have brought the need for the family institution into discussion. Projections that many functions of the family are met and that, with the help of technology, there will be no need for male and female in the reproduction of the species threatens the existence of the family institution both structurally and functionally. This article focuses on the question, 'Will there be a need for the family institution in the near future?’ from a structuralist and functionalist perspective.
