Bu çalışmada cumhuriyet dönemi Türk tarihinin kendi içinde ilk büyük evresi olan tek parti döneminde, lise tarih ders kitaplarının eski Türk tarihini nasıl ele aldıkları sorun haline getirilmiştir. Türk tarihinin erken dönemlerinin, nasıl ve hangi bağlamlarda incelendiği çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Bununla birlikte tek parti yıllarının iki kurucu isimle özdeşleşen alt dönemlerinde nerede benzeşip nerede ayrıldığı da incelenmektedir. Söz konusu çözümleme gerçekleştirilirken, betimleyici bir yöntem benimseniştir. Ders kitaplarında öğrencilere sunulan anlatı ve ifadelerin tespit edilerek çözümlenmesi yoluyla ortaya konmuştur. Çalışmada tek parti döneminin tarih ders kitapları çağının hâkim anlayışının bir ürünü olarak kabul edilerek ele alınmıştır. Kitaplar, geçmişin bilgisinin yeni nesillere, kurgulanmış bir imajlar bütünü halinde sunan söylemin temsilcisidir. Onlar, iktidarların siyasal normlarını gençlerin zihnine kazıyan araçlardır. Son olarak, bu çalışma ile ulaşılan sonuçların, Türk tarih tezi sonrası 40’lı yıllarda yaşanan hümanist dönemin eski Türk tarihi bağlamında aldığı eleştirilerin haklı yahut haksız oluşu bağlamında yorum yapabilme imkânını okurlara sunması hedeflenmektedir.
This study addresses the question of how high school history textbooks treated ancient Turkish history during the single-party era, the first major phase of Turkish history in its own right. The study's focus is on how and in what contexts the early periods of Turkish history are examined. Furthermore, it examines the similarities and differences between the sub-periods of the single-party era, identified with the two founding figures. A descriptive method was adopted in this analysis. This analysis was conducted by identifying and analyzing the narratives and statements presented to students in the textbooks. In this study, history textbooks from the single-party era are considered a product of the dominant understanding of the era. Books represent a discourse that presents knowledge of the past to new generations as a set of constructed images. They are tools that inscribe the political norms of governments in the minds of young people. Finally, the results of this study aim to provide readers with the opportunity to interpret the validity or injustice of the criticisms they received regarding ancient Turkish history during the humanist period of the 1940s, following the Turkish History Thesis.
