Bu çalışma, dijitalleşme ve enerji altyapılarının yeniden ölçeklendiği çağdaş jeopolitik bağlamda veri–enerji–mekân ilişkilerinin ürettiği “tekinsiz yeni dünya”yı analiz etmektedir. Uydu görüntüleri, yapay zekâ destekli mekânsal modeller ve veri akışları, coğrafyayı giderek daha fazla temsil odaklı ve kırılgan bir alana dönüştürmekte; güvenlik ile belirsizlik arasındaki sınırlar bulanıklaşmaktadır. Çalışmada eleştirel jeopolitik, mekânın üretimi ve tekinsizlik kuramları birleştirilerek fiziksel, bilişsel ve toplumsal mekân katmanlarını içeren çok katmanlı bir analiz yapılmıştır. Doğu Akdeniz, Arktik Bölgesi ve Fırat–Dicle su sistemi örnekleri, verinin jeopolitik güç ilişkilerini nasıl yeniden kurguladığını göstermektedir. Bulgular, fiziksel, verisel ve temsili olmak üzere üç düzeyde tekinsizliğin günümüz coğrafyasını belirlediğini ortaya koymaktadır.
This study explores the “uncanny new world” emerging from the interaction of data, energy, and space in an era defined by digitalization and reconfigured energy infrastructures. Satellite imagery, AI-assisted spatial models, and data flows increasingly transform geography into a representational and fragile domain, blurring the boundaries between security and uncertainty. Integrating critical geopolitics, theories of spatial production, and the uncanny, the research employs a multi-layered framework encompassing physical, cognitive, and social dimensions of space. Case studies from the Eastern Mediterranean, the Arctic, and the Euphrates–Tigris basin illustrate how data-driven representations reshape geopolitical power and territorial imaginaries. Findings reveal three forms of spatial uncanniness—physical, data-driven, and representational—that collectively define contemporary geopolitical landscapes.
