Bu çalışma, 2022 Rusya-Ukrayna savaşını hibrit savaş, tekinsizlik ve şeffaf olmayan ittifaklar ekseninde analiz etmekte; modern çatışmanın ontolojik dönüşümünü post-hümanist bir teorik çerçeveden ele almaktadır. Sigmund Freud ve Ernst Jentsch'in Unheimliche kavramından ve Bruno Latour'un Aktör-Ağ Teorisi'nden beslenen çalışma, hibrit savaşı yalnızca araçsal bir strateji olarak değil, özgül ontolojik koşullar üreten bir çatışma biçimi olarak kavramsallaştırmaktadır. Nitel vaka analizi yöntemiyle yürütülen araştırma, Wagner Grubu, kimliği belirsiz siber aktörler ve ticari teknoloji şirketleri gibi devlet dışı unsurların dahil olduğu şeffaf olmayan ittifak yapısının sorumluluk atfını sistematik biçimde muğlaklaştırdığını; siber saldırılar, dezenformasyon kampanyaları ve kritik altyapıya yönelik operasyonların savaşı kesintisiz bir güvenlik rejimine dönüştürdüğünü; insansız sistemler ve algoritmik karar süreçlerinin ise savaşın öznesini belirsizleştirerek tekinsizliği kalıcı bir ontolojik koşula taşıdığını ortaya koymaktadır. Çalışma, güvenlik çalışmaları, post-hümanist teori ve savaş sosyolojisi alanlarının kesişiminde disiplinler arası bir katkı sunmaktadır.
This study analyzes the 2022 Russia-Ukraine war through the conceptual lenses of hybrid warfare, uncanniness and non-transparent alliances, examining the ontological transformation of modern conflict from a post humanist theoretical perspective. Drawing on Sigmund Freud and Ernst Jentsch's concept of the Unheimliche and Bruno Latour's Actor-Network Theory, the study reconceptualizes hybrid warfare not merely as an instrumental strategy but as a mode of conflict that produces distinct ontological conditions. Employing a qualitative case study methodology, the research demonstrates that opaque alliance structures involving non-state actors such as the Wagner Group, unidentified cyber operatives, and commercial technology companies systematically obscure attribution; that cyberattacks, disinformation campaigns, and operations targeting critical infrastructure transform warfare into a continuous security regime; and that unmanned systems and algorithmic decision-making processes render the subject of war indeterminate, elevating the uncanny to a permanent ontological condition. The study offers an interdisciplinary contribution at the intersection of security studies, post humanist theory, and the sociology of war.
